|
Αποσπάσματα Επιστολών
Θεοφάνους Θεοφανείδου, Άρχοντος Πριμικηρίου της Μ.τ.Χ.Ε.
Διεξερχόμενος τας σελίδας του έργου σας ησθάνθην ως να ευρισκόμην εις
υπεργείους σφαίρας, εις τα νεφελώματα της εθνικής και θρησκευτικής ημών
δόξης ως αυτή εξακοντίζεται ως ακτίνες ηλιακαί εις πάσαν λέξιν και πάντα
φθόγγον της υμνολογίας σας.
[ΔΙΑ ΤΟΝ
ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΝ ΛΕΙΜΩΝΑ]
Τον
Βυζαντινόν Λειμώνα κατάσπαρτον με άνθη ευωδέστατα αναδίδονται το άρωμα
της ποιητικής υμών διαθέσεως οσφρανθείς και την γλυκύφθογγον μελωδίαν
των περιϊπταμένων στρουθίων μυστικώς ενωτισθείς, κατενύγην ως εν
εκστάσει [...] Εθαύμασα την γονιμότητα της
διανοίας σας, ήτις καταπλουτίζει την Εκκλησιαστικήν μας Υμνογραφίαν με
αριστουργήματα υπέροχα απαραμίλλου τελειότητος με αποστίλβουσαν αίγλην
εν τω στερεώματι της Ελληνικής καλλιλογίας.
Απόσπασμα
Επιστολής
του καθηγητού και απολογητού Παναγιώτου Τρεμπέλα
δια την Ιεράν Ακολουθίαν εις τον Σωτήρα Χριστόν –
6 Αυγ. 1969
Απεδείξατε
δι’ αυτής (σ.σ. της Ιεράς Ακολουθίας) ότι δύνασθε ευχερώς να κινήσθε δια
του ποιητικού σας χαρίσματος επί παντός πεδίου κατορθούντες και
επιτυγχάνοντες αβιάστως να συγκρατήτε ανόθευτον την ευωδίαν του
ιεροπρεπούς θυμιάματος και της ευλαβούς εξάρσεως και επί θεμάτων, όπου
θα ανέμενέ τις άμεσον τον επηρεασμόν εκ της πολεμικής ιαχής.
Εταίρα Επιστολή – 22 Ιουνίου 1974
Σου ήξιζεν ή μάλλον ειπείν εμπρός εις τους κόπους,
που έχεις καταβάλει είναι πολύ μικρά ή αναγνώρισις που σου εγένετο.
Μόνον εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, όπου θεραπεύεται ακόμη σοβαρώς η
Βυζαντινή και η κατ’ αυτήν μελοποιΐα, εις τον σημερινόν αιώνα της υπό
των πολλών περιφρονήσεως των πάντων, θα ανεμένετο να αξιωθή προσοχής το
έργον σου. Σας εθαύμαζα πάντοτε δια το ότι δεν απεγοητεύεσθε. Χαίρω,
διότι επί του τέλους σάς εγένετο κάποια αναγνώρισις. Κατ’ εμέ ηξίζατε
πολύ, πολύ περισσότερα.
Μετά τιμής,
Παναγιώτης Τρεμπέλας |